Zajęcia dodatkowe w przedszkolu
Harmonogram zajęć dodatkowych
|
Nazwa zajęć ----------- Grupa |
JĘZYK ANGIELSKI /wtorek |
RYTMIKA /czwartek/ |
GIMNAST. KOREKC. /poniedziałek, piątek,środa/ |
TAŃCE /piątek/ |
RELIGIA /czwartek/ |
|
grupa I |
11.00-
|
9.25- 9.55 |
środa:
|
9.15- 9.45 grupa łączona z gr. II i III |
|
|
grupa II |
11.15- 11.30
|
10.00- 10.30 |
środa:
|
9.15- 9.45 grupa łączona z gr. I i III |
|
|
grupa III |
wtorek: |
8.50- 9.20 |
środa: piątek:
|
9.15- 9.45 grupa łączona z gr. I i II |
|
|
grupa IV |
13.00- 13.30 |
10.35-11.05 |
poniedziałek 9.30- 10.30
|
10.45- |
|
|
grupa
|
13.30- 14.00 14.00- 14.30 /grupa podzielona/
|
11.10- 11.40 |
poniedziałek 8.30- 9.30
|
10.15- 10.45 |
12.15- 13.15 |
| grupa VI |
14.00-14.30 14.30-15.00
|
12.30-13.00 | poniedziałek i piątek: 10.30-11.30 |
9.45-10.15 | 13.15- 14.15 |
|
JEZYK ANGIELSKI |
RYTMIKA czwartek |
GIMNAST. /pon., środy, pt./ |
TAŃCE /piątek/ |
RELIGIA |
Gimnastyka korekcyjna w naszym przedszkolu.
Zajęcia odbywaja sie w poniedziałki, środy i piątki w godzinach przedpołudniowych od 8.30 do 11.30.Każda grupa podzielona jest na dwa oddziały poniewaz w zajęciach może uczestniczyc 10-15 dzieci jednorazowo. czas trwania ćwiczeńdla jednego oddziału to 30 minut. Dzieci 3,4 letnie ćwicza 1 raz w tygodniu, dzieci starsze 5,6 letnie 2 razy w tygodniu. Podstawą kwalifikujacą do udziału dziecka w gimnastyce korekcyjnej jest skierowanie wydane przez lekarza, w którym określa on typ wady postawy. Skierowanie to przynoszą rodzice na początku roku przedszkolnego.
Zajęcia prowadzi mgr Joanna Strug- Jachym.
Poniżej zamieszczamy cenne wskazówki "cioci Asi" która ćwiczy z naszymi dziećmi podczas gimnastyki korekcyjnej .
Zachęcamy do poczytania porad,ciekawostek opartych na wieloletnim doświadczeniu i literaturze fachowej.
Celem gimnastyki korekcyjnej jest
przede wszystkim:
- uświadomienie dzieciom zistniałych wad postawy i płynących stąd zagrożeń oraz wzbudzenie aktywnego stosunku do ich zwalczania
- korygowanie wad postawy już zaistniałych oraz ich profilaktyka poprzez odpowiednio dobrane ćwiczenia i zabawy
- nauka i wyrabianie nawyku przyjmowania i utrzymywania prawidłowej postawy w różnych pozycjach
- poprawienie zaburzeńw rozwoju motoryczności oraz podniesienie ogólnej sprawności i wydolności organizmu dziecka.
Ćwiczenia prowadzone sa różnymi metodami i w różnorodnych formach. Ze względu na wiek przedszkolny dominuja jednak te,oparte na naśladowaniu, zabawie, próbach wykonania prostych zabaw ruchowych. Aby zwiększyć ich skuteczność i je uatrakcyjnić stosowane sa przybory
i przyrządy, np:laski, woreczki, piłeczki, ławeczki gimnastyczne, obręcze i szarfy.Każde zajecia wnoszą coś nowego. Dzieci ćwicząchętnie, a zarazem świetnie sie bawią.
Jak przeciwdziałać płaskostopiu u dzieci?
Stopy maluszka
Każde dziecko rodzi się z tzw. płaskostopiem fizjologicznym. Wiotkie więzadła, słabe mięśnie i gruba poduszeczka tłuszczowa pokrywająca podeszwy sprawiają, że stopy niemowlęcia są spłaszczone. Ale wraz z rozwojem dziecka mięśnie stóp stopniowo się wzmacniają. Dzięki temu po wewnętrznej stronie stopy między piętą a paluchem tworzy się charakterystyczne sklepienie podtrzymywane przez mięśnie. Gdy maluch skończy 3–4 lata, jego stopa powinna już być zbudowana prawidłowo. Jednak niekiedy proces ten nie przebiega tak, jak powinien. Mimo upływu czasu łuk jest bardzo niski albo w ogóle go nie ma. Dochodzi do płaskostopia.
Najczęstsze błędy rodziców
Aby mięśnie mogły rozwijać się prawidłowo, powinny wciąż pracować – dziecko musi cały czas swobodnie poruszać stopami. By zatem było to możliwe, nie wolno ubierać malucha w zbyt ciasne lub obcisłe śpioszki albo skarpetki ani zakładać mu bucików z wąskimi czubkami. Jeśli bowiem niemowlę będzie miało skrępowane stopy, mięśnie zamiast rozwijać się, osłabną i wtedy płaskostopie gotowe! Natomiast warto podczas zabawy czy przewijania połaskotać niemowlę w podeszwy stóp, żeby odruchowo przykurczyło paluszki – jest to znakomita gimnastyka. Płaskie stopy częściej mają te dzieci, które uczyły się chodzić w źle dobranych butach albo – co gorsza – nosiły obuwie odziedziczone po starszym rodzeństwie. Wadzie sprzyja również przekarmianie, ponieważ duży ciężar ciała powoduje deformację stóp.
Łatwa diagnoza ... po śladach
Płaskostopie rozpoznaje się w 4.–5. roku życia. Jeśli chcesz sprawdzić, czy stopa dziecka rozwinęła się prawidłowo, możesz to łatwo zrobić, oglądając jej odbicie, np. mokry ślad na suchej posadzce albo na piasku. Jeśli ślad nie ma wcięcia pośrodku stopy i przypomina kształtem spód żelazka, malec ma płaskostopie.
Można też zrobić test: postaw dziecko na całych stopach na podłodze, następnie poproś, by stanęło na palcach. Jeśli podczas stania na stopach nie ma łuku podłużnego (stopa na całej długości przylega do podłogi), a gdy dziecko stanie na palcach – uwidacznia się, to znaczy, że mięśnie nie rozwinęły się, jak powinny. O płaskostopiu świadczy także chodzenie na wewnętrznych krawędziach stóp. Doskonale widać to na zelówkach oraz obcasach – są bardziej zdarte po wewnętrznej stronie buta niż po zewnętrznej. Jeżeli więc zaobserwujesz coś niepokojącego, wybierz się z dzieckiem do ortopedy.
Kiedy wkładki korekcyjne
Jeśli dziecko skarży się na ból łydek i kolan, ortopeda może zalecić specjalne wkładki. Robi się je dla każdego dziecka indywidualnie, by dokładnie korygowały wadę. Ale trzeba pamiętać, że wkładki pomagają jedynie zachować prawidłowy kształt stopy uzyskany przez ćwiczenia. Wymuszają także jej właściwe obciążenie, dzięki czemu dziecko nie ma bólu nóg. Natomiast nie zastępują gimnastyki. W butach z wkładkami mięśnie mają oparcie, więc nie muszą pracować. Dlatego jeśli dziecko nie będzie ćwiczyło, mięśnie rozleniwią się i płaskostopie się tylko powiększy. Maluch musi nosić wkładki zgodnie z zaleceniem lekarza. Nie wolno kupować gotowych wkładek bez porozumienia z ortopedą.
Wzmocnić mięśnie stóp
Można wykorzystać do tego sytuacje naturalne, które nie będą dla dziecka dodatkowym obciążeniem. Dobre efekty daje chodzenie boso po miękkim podłożu – trawie, piasku, grubym i puszystym dywanie (chodzenie boso po twardym sprzyja płaskostopiu!). Świetnym ćwiczeniem dla stóp jest też maszerowanie np. po drobnych kamykach albo muszelkach. Dziecko odruchowo podkurcza wtedy palce, utrzymując napięcie mięśni. Jeśli maluch jeździ na rowerze, dobrze jest ustawić siodełko odrobinę za wysoko. Wówczas sięgając czubkami palców do pedałów, zmusi mięśnie stóp do większego wysiłku. Dla 6-, 7-latka korzystne jest chodzenie w drewniakach, ale tak, by nie było słychać stukania. Wtedy bowiem musi przytrzymywać je palcami i w ten sposób gimnastykuje stopy. Warto też nauczyć dziecko kilku ćwiczeń, które wzmacniają mięśnie podbicia, i dopilnować, aby wykonywało je kilka razy dziennie. To bardzo ważne, bo tylko systematyczny i częsty trening przyniesie oczekiwane efekty. Najlepiej robić to w formie wspólnej zabawy.
Dobre buty to podstawa
Powinny być ze skóry albo z nieimpregnowanego płótna łączonego ze skórą (na lato i po domu), gdyż zapewniają stopom właściwą wentylację. Plastik oraz inne sztuczne tworzywa nie mają takich właściwości, dlatego sprzyjają poceniu i odparzaniu stóp. Specjaliści nie zalecają też chodzenia w tenisówkach.
· Podeszwa ma być sprężysta, z miękkiej gumy, grubości 1 cm. Tylko taka amortyzuje wstrząsy i nierówności podłoża. Chroni też stopy przed urazami podczas chodzenia po twardym podłożu.
· Niezależnie od tego, czy są to buty kryte, czy sandały, powinny mieć sztywny zapiętek trzymający stopę w prawidłowej osi.
· Przód musi być na tyle szeroki, żeby wszystkie palce mogły się w bucie swobodnie ułożyć , nie zachodząc na siebie.
· Wewnętrzna wkładka powinna być tak wymodelowana, by odpowiadała naturalnym wypukłościom i wklęsłościom stopy. Bardzo ważne jest wyprofilowanie jej w podbiciu, tzn. od wewnętrznej strony stopy między piętą a miejscem zgięcia palucha. Prawidłowo zbudowana stopa ma tam wgłębienie, które musi opierać się na wymodelowanej podeszwie.
· Dobrze, żeby miał tzw. obcas Thomasa – po wewnętrznej stronie buta jest bardziej wysunięty do przodu. Tak wyprofilowany obcas wraz ze sztywnym zapiętkiem zapobiegają koślawieniu pięt.
· Buty maluchów mają być wiązane nad kostką, by utrzymać nogę we właściwym położeniu.
Niech samo stanie na nogi
Płaskostopie częściej spotyka się u dzieci, które zbyt szybko stanęły na nóżkach lub nie raczkowały. Lepiej nie nakłaniać malucha do chodzenia, dopóki nie ma na to ochoty. Błędem jest stawianie dziecka w chodziku – w ten sposób obciąża się jeszcze za słabe mięśnie, co może prowadzić do zniekształcenia stóp. Dziecko samo zacznie chodzić, gdy jego układ kostny i mięśniowy będą gotowe.
Dobierz idealny rozmiar
Nie kupuj butów na wyrost, zwłaszcza gdy dziecko zaczyna chodzić (musi czuć się w butach pewnie). Stopa nie może „latać”. Najlepiej mierzyć je na stojąco, gdyż stopa pod wpływem ciężaru nieco wydłuża się oraz poszerza. Gdy dziecko stanie, sprawdź, w którym miejscu ma palce i czy może nimi swobodnie poruszać: palce nie powinny dotykać do czubka buta ani być podkurczone. Niedopuszczalne jest kupowanie dziecku obuwia na podstawie „miarki” zrobionej z patyka albo sznurka. Buty dzieci starszych mogą być większe o numer, ale tylko wtedy, gdy są wiązane w kostce.
Tego uczymy się na j. angielskim:
grupa początkująca
- lekcje 31-49 ( wydrukuj )